Γεννήθηκε στις 23/12/1907 στην ενορία Ισχανάντων και ήταν γιος του Χριστόφορου Γωνιάδη («τη Λεμόνας») και της Θεοδώρας Χαριάδου. Είχε άλλα τέσσερα αδέρφια τη Μαρία, το Θεόδωρο, την Παρθένα και τη Λεμόνα. Την περίοδο 1915-1916 κατέφυγε με τη μητέρα και τα αδέρφια του στη Γαλίανα. Μετά την καταστροφή της Σάντας το Σεπτέμβρη του 1921 ακολούθησε τους συγχωριανούς του που εξορίστηκαν στο Ερζερούμ. Μετά την επιστροφή τους από την εξορία κατέφυγε με τη μητέρα του στην Τραπεζούντα (τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας αποδεκατίστηκαν κατά τα δραματικά γεγονότα της περιόδου 1915-1921). Υπήρξε σύνδεσμος και πληροφοριοδότης των ανταρτών, όσο αυτοί κρύβονταν στην Τραπεζούντα. Το 1924 ήρθε με τη μητέρα του στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στη Βεργίνα Ημαθίας. Τα ανέκδοτα μέχρι σήμερα απομνημονεύματα του και ο ονομαστικός κατάλογος των θυμάτων της ενορίας Ισχανάντων, που συνέγραψε στην Ελλάδα, μας δίνουν πολύτιμες πληροφορίες για τα ταραγμένα τελευταία χρόνια της ζωής της Σάντας, αλλά και για την εγκατάσταση των Σανταίων προσφύγων στη Βεργίνα. Πέθανε το 1991 στην Αθήνα, όπου είχε εγκατασταθεί μεταπολεμικά.
Έρευνα: Δημήτρης Πιπερίδης
