Γεννήθηκε το 1875 στην ενορία Πιστοφάντων και ήταν γιος του Κωνσταντίνου και της Μαρίας Καμπουρίδη. Είχε έναν ακόμη αδερφό το Μωυσή, ο οποίος μετανάστευσε στην Περσία, όπου χάθηκαν τα ίχνη του. Με τη σύζυγό του Καλλιόπη Τσιρίδου από την ενορία Κοσλαράντων απέκτησαν τέσσερα παιδιά, το Χαρίλαο, τη Μαγδαληνή (τη γνωστή λαϊκή ποιήτρια, που «τραγούδησε» την εξορία των Σανταίων στο Ερζερούμ και το Χουνούζ), την Όλγα και το Χριστόφορο. Ο ίδιος διαχειριζόταν το νερόμυλο που διέθετε η οικογένειά του, ενώ παράλληλα ήταν ψάλτης στην εκκλησία του Αγίου Χριστοφόρου. Το 1921 ακολούθησε τους υπόλοιπους Σανταίους στο δρόμο της εξορίας. Καθ’ οδόν προς την εξορία πέθανε σε νηπιακή ηλικία ο μικρότερος γιος του Χριστόφορος και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας αναγκάστηκαν να θάψουν πρόχειρα το σώμα του μέσα στα χιόνια και να συνεχίσουν την πορεία τους. Το 1923 ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε προσωρινά στον παλαιό τουρκικό οικισμό Ραχμανλή κοντά στη σημερινή Νέα Σάντα Κιλκίς, όπου σύντομα πέθανε από τις κακουχίες της προσφυγιάς η σύζυγός του Καλλιόπη. Λίγο αργότερα η οικογένεια εγκαταστάθηκε οριστικά στην Καστανιά Ημαθίας, όπου ο Ευσέβιος Καμπουρίδης παντρεύτηκε τη Ζωή Σιδηροπούλου από την ενορία Κοσλαράντων. Πέθανε το 1947 στην Καστανιά.
Έρευνα: Δημήτρης Πιπερίδης
